Delikatnym szlakiem pośród lasu idzie się około 30 minut, na drogowskazie pisze że to ¾ godziny. Więc idziemy, psiak już nie jedno widział, a las nie robi na nim wrażenia.
Las zgęstniał, i wtedy zobaczyliśmy te dziwne skały – wyglądały dokładnie jak grzyby. Ten teren nie jest taki jak poprzednio zwiedzane rezerwaty, tam wszystko było skupione w jednym miejscu- tu trzeba było szukać grzybów w lesie – ale takie grzyby szuka się o wiele przyjemniej i łatwiej niż te standardowe.

To był spacer po dnie dawnego morza, dzięki temu właśnie powstały te nienaturalnie ułożone skały – bo kto widział żeby skała była wąska na dole i większa na czubku. Były tam nie tylko grzyby ale maczugi, bramy, pingwinki i śpiący pies;) Swobodnie wchodziliśmy na niektóre z dziwnych form. Skały dla psa chyba nie są niczym dziwnym, wchodzi na nie jak po schodach. Skakałby pewnie jak kózka ale niestety zbyt ryzykowne było spuszczać go ze smyczy. W lesie byliśmy sami tylko w trójkę. Bo zaczęło grzmieć i wszyscy zaczęli się wycofywać ze zwiedzania tego lasu. My byliśmy dzielni bo to grzmienie nie wyglądało się groźnie do momentu, aż zagrzmiało porządnie w okolicy, nie czekając na dalszy rozwój akcji zamiast kontynuować poszukiwanie grzybów zaczęliśmy wracać. Mieliśmy szczęście dopiero kiedy byliśmy bezpieczni w samochodzie zaczęło padać.